تاثير حمله به سفارت آمريکا در سوريه بر روابط دو کشور

ماموران امنيتی سوريه توانسته اند توطئه انفجار در سفارت ايالات متحده در دمشق، پايتخت اين کشور را خنثی کنند اما در جريان اين عمليات، 4 نفر جان خود را از دست دادند.

توطئه نافرجام بمبگذاری عليه سفارت آمريکا در دمشق با توجه به قدرت چشمگير سازمان امنيت و اطلاعات سوريه، پرسش های زيادی را مطرح کرده است.

روابط سوريه و آمريکا به ويژه در اوضاع کنونی غيردوستانه است.

آيا حادثه روز سه شنبه (12 سپتامبر) روابط دو کشور را در مسيری متفاوت قرار خواهد داد يا فقط موجب وخيم تر شدن اوضاع خواهد شد؟

از ديد دولت جورج بوش، رييس جمهور آمريکا، سوريه پيشينه خوبی ندارد. اين کشور يکی از نزديک ترين متحدان ايران است، حزب الله لبنان و گروه های تندروی فلسطينی را به شدت حمايت می کند و برخی از رهبران همين گروه ها نيز در دمشق زندگی می کنند.

آمريکا همچنين تلاش مستمر سوريه برای تاثيرگذاری بر تحولات لبنان را مانع تلاش غربی ها برای تقويت دموکراسی شکننده اين کشور می داند. در نتيجه دولت آمريکا درصدد بوده سوريه را منزوی کند و دوستان خود را نيز ترغيب کرده است از همين رويه پيروی کنند.

اما کلاف سردرگم اوضاع داخلی عراق، ناکامی در تشکيل جبهه مشترک بين المللی عليه برنامه هسته ای ايران و حمايت آمريکا از جنگ ناشيانه اسرائيل عليه حزب الله لبنان همه و همه باعث شده است که وجهه سياسی آمريکا در خاورميانه تضعيف شود.

در داخل آمريکا نيز به طور فزاينده ای مقامات و کارشناسان امور سياسی از دولت اين کشور خواسته اند تا تغيير رويه بدهد و با حکومت سوريه وارد گفتگو شود.

در اين شرايط است که يک روز پس از پنجمين سالگرد حملات يازده سپتامبر، حمله ای نافرجام به سفارت آمريکا در دمشق صورت می گيرد.

مصادف بودن زمان اين حادثه با حملات يازده سپتامبر يادآور اين موضوع است که پس از حملات به آمريکا، سرويس امنيتی سوريه - بنابر برخی گزارشها - يکی از اصلی ترين نهادهای اطلاع رسانی به سازمان اطلاعات آمريکا در ارتباط با شبکه القاعده بود.

اما بعد از آن روابط آمريکا و سوريه به دلايل مختلف رو به کدورت گذاشت.

آيا عمليات نيروهای امنيتی سوريه در خنثی کردن حمله به سفارت آمريکا در دمشق حاکی از تغيير سياست آمريکا در قبال اين کشور است؟ اين تصور بعيد به نظر می رسد.

سياست آمريکا در قبال لبنان، سوريه، فلسطينيان و ايران از بسياری جهات با يکديگر مرتبط است و جورج بوش در اين مقطع از دوران رياست جمهوری خود احتمالا آمادگی ابتکار جسورانه در هيچ زمينه ای به ويژه در ارتباط با خاورميانه را ندارد.