یادداشتهای ویمبلدون: غولها در یک قدمی فینال

هوای بد و باران نه جلوی رسیدن راجر فدرر و رافائل نادال به نیمه‌نهائی را گرفت، نه جلوی هجوم مردم به ویمبلدون برای تشویق اندی ماری تنها امید بریتانیا در تنیس جهان.

باران که به نظر می‌آمد امسال برخلاف پارسال، دست از سر ویمبلدون برداشته، دوباره همه را علاف کرد. البته از دیروز اداره هواشناسی هشدار داده بود که از امروز به مدت چند روز بارندگی خواهد شد اما بشر همیشه دوست دارد دلش را خوش نگه دارد و آنها هم که ذاتا بی‌خیال هستند و همیشه می‌گویند انشا الله گربه است، امیدوار بودند که هواشناسی لندن اشتباه کرده باشد.

آنچه که بیشتر همه را گول زد هوای عالی هفته اول و دیروز بود که مجموعا در هشت روز فقط 10 دقیقه باران آمد و مسابقات طبق برنامه انجام شد و همه چیز به خوبی و خوشی پیش رفت.

بدبین‌ترین آدمها هم قانع شده بودند که امسال ویمبلدون بدون اخلال جوی پیش خواهد رفت و همه فراموش کردند که سال گذشته در اثر باران یک مسابقه رافائل نادال ظرف 4 روز برگزار شد.

اما خداوند متعال نقشه دیگری داشت.

گرفتاری بارندگی در اینجا این است که پشت سرهم نمی‌بارد که تمام شود و همه را راحت کند.

باران که می‌گیرد معمولا حدود بیست دقیقه تا نیمساعت می‌بارد. این بیچاره‌ها مجبور می‌شوند زمینها را تخلیه کنند و رویشان برزنت بکشند تا چمن خیس نشود.

تا کارشان تمام می‌شود باران هم قطع می‌شود و اینها مجبور می‌شوند برزنت را بردارند، صبر کنند تا زمین خشک شود تا بازی را شروع کنند.

البته بگذریم که بعضی بازیکنان مثل فدرر سرعتشان از سرعت باران بیشتر است.

امروزبین دو نوبت بارندگی، فقط بیست دقیقه وقت بازی بود که در همان بیست دقیقه فدرر ست اول را از ماریو انجیچ بازیکن کروات برد و وقتی باران گرفت با خیال راحت به رختکن رفت.

در چند سال گذشته آنقدر باران در کار بازیها اخلال کرد که گردانندگان مسابقات و مدیران باشگاه ویمبلدون که از سوی بازیکنان و مردم و رسانه‌ها تحت فشار بودند راضی شدند که سقف متحرکی برای زمین مرکزی بسازند که حداقل زمین اصلی ورزشگاه از شر باران درامان باشد.

این عملیات ساختمانی تاکنون دو سال طول کشیده و قرار است سال آینده زمین مرکزی صاحب سقف شود. الهی آمین.

اندی ماری کم آورد

نادال ماری را در سه ست پیاپی شکست داد

همانطور که در آغاز این یادداشت عرض کردم هوای درهم و برهم و باران هم نتوانست مانع آمدن مردم به ویمبلدون شود به ویژه در روزی که اندی ماری بازی می‌کرد.

نمی‌دانید در این چند روز گذشته روزنامه‌های این کشور چه چیزها در باره ماری نوشتند.

حتما کسانی که مسابقات تنیس را دنبال نمی‌کنند با خواندن این مطالب فکر کرده‌اند که این جوان اسکاتلندی امید اصلی قهرمانی امسال در ویمبلدون است.

از حق نباید گذشت که ماری بازیکن خوبی است و احتمالا در این چند سال اخیر بریتانیا بازیکنی چون او نداشته.

او در حال حاضر نفر یازدهم جهان است و از این هم به احتمال زیاد بالاتر خواهد رفت. اما این اولین باری بود که در یک گرنداسلم به مرحله یک‌چهارم نهائی می‌رسید و حریفش رافائل نادال نفر دوم جهان بود، کسی که در هر سه باری که این دو قبلا با هم روبرو شدند، پیروز از زمین بیرون آمده بود.

در هر حال نادال به سادگی از ماری برد و به نیمه‌نهائی رسید.

فدرر هم که مثل آب خوردن انجیچ را شکست داد. اینها هر کدام یک بازی دیگر ببرند در فینال به هم می‌رسند و زمین مرکزی ویمبلدون برای سومین سال پیاپی صحنه نبرد دو غول تنیس جهان می‌شود.


	نادال ماری را در سه ست پیاپی شکست داد