16:16 گرينويچ - چهارشنبه 18 ژوئن 2008 - 29 خرداد 1387
در مسابقه ششم رقابتهای هفت گانه فصل بسکتبال حرفه ای آمریکا بوستون سلتيكز لس آنجلس ليكرز را ۱۳۱-۹۲ شكست داد تا با كسب چهارمين برد و بدون نياز به برگزارى بازى هفتم قهرمان شود.
سلتيكز که آخرين بار در سال ۱۹۸۶ قهرمان NBA شده بود، تنها يك فصل قبل در كل فصل عادی تنها ۲۴ پيروزى كسب كرده بود (در ۸۳ بازى) و در آستانه فروپاشى قرار داشت.
اما تغییر ساختار این تیم و حضور کوین گارنت، و ری آلن، ستارگان شناخته شده تیمهای مینه سوتا و سیاتل، بوستون را متحول ساخت.

در هنگام آغاز مسابقه ششم فینال، ورزشگاه تی دی بنکنورث گاردن شهر بوستون مملو از تماشاچی بود.

روجان راندو، گارد راس بوستون که سال اول حضور خود در رقابتهای NBA را می گذراند، با 21 امتیاز، 8 ریباند و 6 توپ ربایی بسیار بالاتر از انتظار بود.

بازیکنان بوستون تلاشی مافوق تصور برای به دست آوردن توپهای سرگردان روی حلقه ها انجام دادند.

کوین گارنت، بهترین مدافع سال با 26 امتیاز، 14 ریباند و 3 توپ ربایی بهترین بازیکن بازی ششم بود.

این قهرمانی به ویژه برای پی جی براون (راست) اهمیت داشت که به خاطر بوستون در میانه فصل از بازنشستگی خارج شد و به این تیم پیوست.

تماشاگران بوستون به سه امتیازی های ری آلن ایمان داشتند.

فیل جکسون مربی لیکرز و صاحب 9 عنوان قهرمانی برای دومین بار در عمر حرفه ای خود، در فینال ناکام ماند.

گارنت حتی از کوبی برایانت هم یک سر و گردن بالاتر بود.

کاری بجز افسوس خوردن از کوبی برایانت، ولادیمیر رادمانوویچ و پائو گاسول برنیامد.

داک ریورز مربی بوستون سلتیکز در لحظات آخر بازی از سنت خالی شدن ظرف نوشابه بر سر مربی قهرمان در امان نماند.

بوستون دوباره به صدر بازگشت.

داک ریورز مقابل تصویری از رد آربک، مربی افسانه ای سلتیکز، به تقلید از او و به نشانه پیروزی، سیگار برگ بر دهان می گذارد.