کره شمالی؛ توفان يا نسيم؟

کره شمالی، پيش از آنکه در راه جام جهانی با ايران روبرو شود، دو بازی پی در پی را با نتيجه مشابه دو بر يک به ژاپن و بحرين باخته است.

ايران 2 بر صفر کره شمالی را شکست داد - کليک کنيد

اين تيم اکنون در آخرين رده گروه دوم مقدماتی آسيا، کمترين بخت را برای رسيدن به جام جهانی آلمان دارد. اما پيشينه اينگونه مسابقات نشان داده که در بسياری از مواقع، سرنوشت رقابت سنگين ميان مدعيان قدرتمند را تيمهای کم اميدی رقم می زنند که ناديده گرفته شده اند.

ولی کره شمالی، در تاريخ خود هميشه اين تيم کم اميد و بی فروغی نبوده است که اينک نشان می دهد.

رازهای شمالی

اگر برادر جنوبی به نيمه‌نهايی جام‌جهانی ۲۰۰۲ راه نيافته بود، عنوان ازلی پرافتخارترين تيم آسيا هنوز برازنده آنها بود، تيمی که با حذف ايتاليا در جام‌جهانی ۱۹۶۶ انگلستان تا مرحله يک چهارم نهايی صعود کرد و آنجا به پرتقال قدرتمند باخت و عنوان "توفان زرد" را سر زبان‌ها انداخت.

اما کره‌شمالی بعد از آن روزهای خاطره‌انگيز تنها به يک عنوان چهارمی در جام ملت‌های آسيا دست‌يافته است که افتخار بزرگی نيست و دقيقاً به همين دليل حضور تيم ناشناس کره‌شمالی در جمع هشت تيم برتر که برای صعود به جام‌جهانی می‌جنگند، يک شگفتی است.

کره‌ شمالی، در گروهی که متشکل از امارات، تايلند و يمن بود با ۱۱ امتياز از شش بازی صعود کرد در حالی که هونگ جويونگ را در بهترين فرم در خدمت داشت.

جان دردن، مفسر فوتبال، کره شمالی را رازآميزترين تيم فوتبال آسيا می‌داند، تيمی که روی کاغذ ضعيف‌ترين تيم حاضر در مرحله دوم است، اما هيچ‌کس قاطعانه نمی‌تواند درباره آنها اظهارنظر کند.

مجموعه‌ای که يون جونگ‌سو سرمربی کره شمالی دورهم جمع کرده است، شامل ناشناخته‌ترين استعدادهای آسيای شرقی است که وقتی رقابتشان را در سايتاما مقابل ژاپن آغاز کردند، به دريافت منزل مسکونی، اتومبيل و جايزه نقدی در ازای پيروزی اميد بسته بودند؛ وعده هايی که گرچه در نظام کمونيستی کره شمالی بی‌سابقه به نظر می‌رسد، اما نشان‌دهنده اين نکته است که کيم ايل جونگ برخلاف "پيشوای بزرگ"، پدرش، کيم ايل سونگ علاقه‌مند به فوتبال است.

ليگ فوتبال کره شمالی که از ماه مارس آغاز شد و تا اکتبر ادامه دارد، شامل تيم‌های پليس و ارتش و البته چند تيم از ارگان‌های کشوری و غيرنظامی است.

ستاره فوتبال کره شمالی اما نه از اين مسابقات که از جی‌ليگ بيرون آمده است؛ ان يونگ هاک هافبک تنومند متولد ژاپن که پاسپورت کره شمالی دارد و در تيم البيرکس نيگاتا عضويت دارد. علاوه بر او ری مان جائه مدافع تيم نيز متولد ژاپن است و در تيم سانفرس هيروشيما بازی می‌کند.

بازنده سنتی

جدال‌های ايران – کره شمالی در دو دهه اخير همواره به نفع ايران به پايان رسيده است. ديدار رده‌بندی جام ملت‌های آسيا ۱۹۸۰ که سه بر دو به نفع ايران تمام شد، دو بازی در مرحله مقدماتی و فينال بازی‌های آسيايی پکن ۱۹۹۰ که با نتايج دو بر يک و سه بر صفر (در ضربات پنالتی) به سود ايران به پايان رسيد و پيروزی دو بر صفر در جام‌ ملت‌های آسيا ۱۹۹۲ هيروشيما و برد دو بر يک با گل‌های علی دايی در مرحله مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۴ و پيروزی سه بر يک در پيونگ‌يانگ در مرحله مقدماتی جام ملت‌های آسيا ۲۰۰۴ و البته بازی نيمه‌تمام سال گذشته در ورزشگاه آزادی در همان چارچوب که سه بر صفر به نفع ايران اعلام شد.

شايد به همين دليل است که رئيس فدراسيون فوتبال کره عقيده دارد ايران بهترين تيم اين گروه است: "ايران شرايط بدنی مناسب و سرعت خوبی دارد و شانس اول صعود به جام‌جهانی است."

يون جانگ سو سرمربی تيم کره شمالی به قدرت بدنی و تخريبی تيمش اميد بسته است و البته برد در مسابقات خانگی در ورزشگاه عجيب و غريب کيم ايل سونگ که برخی منابع ظرفيت آن را ۱۵۰ هزار نفر عنوان می‌کنند.

او با به کار بردن اين شيوه به دنبال رفع کمبود تجربه بين‌المللی بازيکنان تيم خود است. اين مربی ۴۲ ساله به سايت فوتبال آسيا می‌گويد: "اين دومين رقابتی است که من به عنوان سرمربی تجربه می‌کنم، بعد از مسابقات مقدماتی که کسی انتظار نداشت ما درصدر جدول بايستيم."

او عقيده دارد صعود به جام‌جهانی وظيفه اوست، اما اصغر شرفی سرمربی سابق تيم‌های ايران عقيده دارد آنها نهايتا به مسابقات پلی‌اف خواهند رسيد. "دوران قدرت آنها مدت‌ها است به سر رسيده و ترس از آنها بی‌دليل است. در ساختار امروز فوتبال جايی برای کره شمالی نيست."