درگيریها در نپال23 کشته بر جای گذاشت

در حالی که احزاب سياسی مخالف در نپال گفته اند به اعتراضات خود به حاکميت پادشاه اين کشور ادامه می دهند، ارتش نپال از بروز يک درگيری خونين با شورشيان مائوئيست در جنوب کاتماندو، پايتخت، خبر داده است.

ارتش نپال می گويد دست کم 23 نفر در اين درگيریها کشته شده اند که 5 سرباز و يک افسر پليس نيز در ميان آنها هستند.

احزاب مخالف نپال که با بدست گرفتن قدرت از سوی پادشاه اين کشور، مخالف هستند از مردم خواسته بودند با برگزاری تظاهراتی خواهان بازگشت دمکراسی در کشور شوند.

در خود کاتماندو، در پی درگيری های خشونت بار روز شنبه (21 ژانويه) ميان معترضين طرفدار دموکراسی و پليس، تعداد بيشتری از معترضين دستگير شده اند.

يکی از اعضای کميسيون ملی حقوق بشر که توسط دولت تعيين شده، گفت تا 300 نفر از افرادی که روز شنبه دستگير شدند، در استاديوم ملی نگهداری می شوند.

گيانندرا، پادشاه نپال که در ماه فوريه گذشته اداره امور اين کشور را به طور کامل در دست گرفت، می گويد ممنوعت برگزاری تظاهرات برای جلوگيری از نفوذ گروه های مائوئيست که در صدد سرنگونی پادشاهی نپال هستند، ضروری است.

پادشاه نپال در فوريه سال 2005، در اقدامی ناگهانی نخست وزير را به ناکامی در خاتمه دادن به عمليات شورشيان و بی کفايتی در فراهم کردن زمينه مناسب برای برگزاری انتخابات آزاد متهم کرد و با برکناری دولت، شخصا نظارت مستقيم بر اداره امور را بر عهده گرفت.

وی وعده داد که با استقرار امنيت در کشور، انتخابات آزاد را برگزار کند تا يک دولت منتخب زمام امور را در دست بگيرد.

اقدام پادشاه نپال با انتقاد کشورهای غربی، به خصوص آمريکا، مواجه شده که در مبارزه دولت با شورشيان مائوئيست از دولت حمايت می کرده است.

گيانندرا بر برکام شاه، پادشاه کنونی نپال، پس از قتل برادر خود و اعضای ارشد خانواده وی به دست وليعهد وقت، که ظاهرا گرفتار اختلال روانی شده بود، در سال 2001 ميلادی سلطنت را در دست گرفت.

در خلال دوره سلطنت وی، نپال همچنان دستخوش بی ثباتی سياسی و تغيير مکرر دولت بوده است.

کشور باستانی نپال در جنوب آسيا و بين دو کشور هند و چين واقع است و جمعيت آن به بيش از 27 ميليون نفر می رسد که اکثر آنان پيرو آيين هندو هستند اما اقليتی از بودايی ها و مسلمانان
نيز در اين کشور سکونت دارند.

نپال، که به دليل سلسه کوه های هيماليا و واقع شدن قله اورست در آن شهرت دارد، از جمله کشورهای کم درآمد جهان است و اکثر مردم آن در بخش کشاورزی سنتی فعاليت دارند.

در سال 1951، پادشاه وقت نپال نظام قديمی نخست وزيری موروثی را تغيير داد و اجرای يک رشته اصلاحات تا دهه 1990 به استقرار نظام مشروطه سلطنتی منجر شد.

با اينهمه، از سال 1996 اين کشور دستخوش شورش های شورشيان مائوئيست بوده است که از افکار مائو تسه تونگ، رهبر فقيد انقلاب چين، حاوی تعبير خاصی از مارکسيسم - لنينيسم با تاکيد بر نقش طبقه دهقان در پيشبرد کمونيسم تبعيت می کنند.

ظاهرا پايه گذاران اين گروه تحت تاثير گروه شورشی راه درخشان قرار داشتند که عليه دولت پرو فعاليت داشته است.

شورشيان مسلح، که تعداد آنان بين ده تا پانزده هزار نفر تخمين زده می شود و بخش هايی از مناطق دور افتاده روستايی کشور را عملا در اختيار خود دارند، در عمليات مسلحانه عليه نيروهای دولتی درگير بوده اند و در مواردی، رژيم اين کشور را مورد تهديد قرار داده اند.

از جمله در سال 2003، شکست مذاکرات بين دولت و شورشيان به بروز حملات گسترده شورشيان در مناطق مختلف منجر شد و حتی پايتخت را در معرض خطر حمله قرار داد.

ادامه شورش های مسلحانه باعث بی ثباتی سياسی در کشور شده و تغييرات مکرر دولت را به همراه داشته است.