آريستيد آماده کناره گيری از قدرت نيست

همزمان، رييس جمهوری بر ادامه حکومت تا خاتمه دوره رياست جمهوری خود تاکيد ورزيده و از

جامعه جهانی درخواست کرده است با اعزام يک نيروی پاسدار صلح به وضعيت کنونی خاتمه دهد در حاليکه آمريکا نيز از وی خواسته برای حفظ امنيت کشور دست به اقدام فوری بزند.

همزمان، گی فيليپ، رهبر شورشيان، گفته است که در نظر دارد پايتخت را در محاصره خود بگيرد و به اين ترتيب دولت را با وضعيتی دشوار و نا امن مواجه سازد.

در داخل پايتخت، نيروهای پليس در خيابان ها مشاهده نمی شوند و گروه های طرفدار آقای آريستيد به گشت زنی در شهر پرداخته و با ايجاد راهبندان و آتش زدن لاستيک در مسيرهای حساس، خود را برای مقابله با حمله احتمالی شورشيان آماده می کنند.

خبرنگار بی بی سی در پايتخت هاييتی می گويد که اهالی با کمبود سوخت و مواد غذايی مواجه هستند و شهر شاهد غارت انبارهای آذوقه و سوخت بوده است.

در همانحال، آمريکا اعلام کرده است که در نظر دارد ناوگانی مرکب از سه کشتی را به منظور اجرای عمليات احتمالی خروج خارجيان به سواحل اين کشور اعزام کند.

در تحولی ديگر، گارد ساحلی آمريکا حدود پانصد شهروند هاييتی را که در صدد گريختن به آمريکا بودند بازداشت کرده و در نظر دارد آنان را به کشورشان بازگرداند.

جرج بوش، رييس جمهوری آمريکا، قبلا به شهروندان هاييتی هشدار داده بود در صدد فرار به خاک آمريکا بر نيايند اما سازمان های مدافع حقوق بشر از ايالات متحده خواسته اند تا پايان بحران هاييتی، به پناهندگان اجازه ورود بدهد.

همچنين، دولت فرانسه از رييس جمهوری هاييتی خواسته است از مقام خود کناره گيری کند.

تاريخچه بحران

کشور هاييتی در جزيره هيسپانيولا، بين دريای کارائيب و اقيانوس اطلس واقع شده و حدود يک سوم مساحت اين جزيره را اشغال کرده است و بقيه جزيره به جمهوری دومينيکن تعلق دارد.

جمعيت هاييتی به حدود هفت و نيم ميليون نفر می رسد و اين کشور از جمله فقيرترين کشورهای جهان تلقی می شود.

هاييتی در سال 1492 ميلادی توسط کريستف کلمب کشف شد و به تصرف اسپانيايی ها در آمد اما در قرن هفدهم، فرانسه اين مستعمره را در اختيار خود گرفت و به انتقال برده برای کار در مزارع اين سرزمين مبادرت کرد.

در سده های بعدی، هاييتی به عنوان يک توليد کننده عمده شکر و چوب از جمله ثروتمندترين مستعمرات فرانسه بود.

در واخر قرن هجدهم بردگان هاييتی عليه حکومت فرانسه دست به شورش زدند و در اوايل قرن نوزدهم استقلال خود را به دست آوردند.

تاريخ هاييتی با نا آرامی و حکومت های خودکامه همراه بوده است که باعث فقر در اين کشور شد.

در سال 1990، دوره سی ساله حکومت ديکتاتوری خانواده دوواليه توسط يک کودتانی نظامی خاتمه يافت و ژان برتران آريستيد، کشيش کاتوليک، به رياست جمهوری انتخاب شد.

کوتاه مدتی پس از آن، حکومت آقای آريستيد در يک کودتای نظامی برکنار شد اما توانست به کمک نيروهای آمريکايی به کشور بازگردد و با وعده استقرار دمکراسی، حکومت را مجددا در دست گيرد.

در سال 2000 ميلادی، ژان برتران آريستيد، که بعدها از کشيشی کناره گرفته بود، برای دومين دوره به رياست جمهوری انتخاب شد.

با اينهمه، مخالفان آقای آريستيد دولت را به مداخله و تقلب در انتخابات پارلمانی که در همان سال برگزار شده بود متهم کرده اند و از آن زمان خواستار کناره گيری وی بوده اند.

در عين حال، رهبران مخالف وی گفته اند که گرچه شورش کنونی به اهداف آنان کمک می کند، اما حمايت از شورش مسلحانه را رد کرده اند.

از سال 2000 به بعد اختلافات سياسی در داخل هاييتی باعث ناخرسندی ايالات متحده و قطع کمک های اقتصادی بسياری از کشورهای خارجی شده است.