چرا جنگ محدود با آمریکا ممکن است برای رهبران ایران از صلح مناسبتر باشد؟, امیر عظیمی، بیبیسی فارسی
در نگاه اول، حمله غافلگیرکننده چند روز پیش ایران به یک پایگاه آمریکایی در اردن، اقدامی غیر قابل توضیح به نظر میرسید. این حمله عملا به وقفه چند روزه در درگیری مستقیم میان آمریکا و ایران پایان داد و واشنگتن را به ازسرگیری حملات در داخل ایران واداشت.
اگر اولویت تهران دستیابی به آتشبس میبود توضیح این حمله حتی دشوارتر میشد. اما اگر رهبران ایران بر این باور باشند که یک رویارویی کنترلشده و محدود میتواند اهرم فشار قویتری در اختیارشان قرار دهد، این تصمیم قابل توضیح میشود.
یکی از توضیحات احتمالی این است که تهران معتقد است با وجود همه خطرات، یک جنگ محدود بیش از صلح در خدمت منافعش قرار دارد.
در حال حاضر، به نظر نمیرسد هیچ یک از دو طرف آماده ورود به یک جنگ تمامعیار باشند. واشنگتن تمایل چندانی به گسترده شدن جنگ در منطقه نشان نداده است؛ جنگی که میتواند زیرساختهای انرژی منطقه را تهدید کند، کشورهای بیشتری را درگیر سازد، بهای نفت را افزایش دهد و فشار بیشتری بر منابع نظامی آمریکا وارد کند.
ایران نیز به نظر میرسد در تلاش است تا از یک جنگ تمامعیار اجتناب کند، زیرا سامانههای پدافند هواییاش تضعیفشده، زیرساختهای صنعتی آسیبپذیری دارد و اقتصادش تحت فشار شدید تحریمها قرار دارد و این وضعیت بازسازی خسارتها را هر روز دشوارتر و پرهزینهتر میکند.بیشتر بخوانید؛ چرا جنگ محدود با آمریکا ممکن است برای رهبران ایران از صلح مناسبتر باشد؟
