۱۹۷۸-۱۹۸۴: تشکیل پکک و آغاز مبارزه مسلحانه
حزب کارگران کردستان که ریشههای مارکسیستی-لنینیستی دارد، در سال ۱۹۷۸ توسط دانشجویان دانشگاه آنکارا با هدف نهایی دستیابی به آزادی کردها از طریق مبارزه مسلحانه تأسیس شد. اکثراً کرد بودند وعبدالله اوجالان، دانشجوی علوم سیاسی، را بهعنوان رهبر خود انتخاب کردند.
کودتای نظامی ترکیه در سال ۱۹۸۰ باعث شد، پکک و رهبرش به سوریه و لبنان فرار کنند. در لبنان، این گروه در سال ۱۹۸۴ استراتژی درگیری مسلحانه را آغاز کرد.
شبهنظامیان آن در دره بقاع لبنان، در شرق بیروت، آموزش دیدند، در حالی که همزمان به پایگاههای نظامی و کاروانهای ترکیه حمله میکردند.
ترکیه در واکنش حملات شدیدی را آغاز کرد که موجی از خشونت را بهویژه در مناطق کردنشین جنوب شرقی به راه انداخت و منطقه را به آستانه یک جنگ داخلی کشاند.
عبدالله اوجالان پس از تهدیدهای دولت ترکیه علیه دمشق به دلیل حمایت از پکک، سوریه را ترک کرد و بین چندین کشور اروپایی جابهجا شد.
در ۱۵ فوریه در کنیا دستگیر و در ترکیه به اعدام محکوم شد. آقای اوجالان در سلول انفرادی در زندانی در جزیره ایمرالی، در نزدیکی استانبول، محبوس شد.
در سال ۲۰۰۲، زمانی که ترکیه روند لغو مجازات اعدام را بهعنوان بخشی از اصلاحات مورد حمایت اتحادیه اروپا آغاز کرد، حکم او به حبس ابد کاهش یافت.
عبدالله اوجالان در ۲۱ مارس ۲۰۱۳، در نامهای که در مراسم نوروز، سال نو کردی، قرائت شد، از پکک، خواست تا سلاحهای خود را زمین بگذارد. این اقدام بخشی از مذاکرات با دولت وقت رجب طیب اردوغان بود که با میانجیگری حزب دموکراتیک خلق ها انجام شد.
سازمان اطلاعات ملی ترکیه نیز با پکک در اسلو مذاکراتی داشت.
آتشبس در ژوئیه ۲۰۱۵ پس از یک حمله بمبگذاری مرگبار در شهر سوروچ، در نزدیکی مرز سوریه، فروپاشید.
همزمان، موفقیت حزب دموکراتیک خلقها در انتخابات همان سال فشار زیادی بر دولت اردوغان وارد کرد که نگران از دست دادن کنترل بود.
۲۰۱۵-۲۰۱۶: درگیریها در جنوب شرقی ترکیه
ترکیه اهداف پکک را در عراق بمباران کرد و یک عملیات نظامی گسترده را در داخل کشور رهبری کرد اما پکک با «جنگ شهری» واکنش نشان داد.
نبردهای شدیدی بهطور روزانه در جنوب شرقی ترکیه، از جمله در شهر دیاربکر، رخ داد و تأثیری تلخ بر جمعیت محلی گذاشت.
پس از کودتای نافرجام ۲۰۱۶، روابط به شدت تیره شد، دولت سرکوب فعالیتهای سیاسی کردها را تشدید کرد و سیاستمداران کرد را بازداشت کرد.
ترکیه همچنین نیروهایی را در شمال سوریه مستقر کرد تا از مرزهای خود محافظت کند.
پس از یک دهه بنبست که با حملات پراکنده همراه بود، حزب « حرکت ملی ترکیه» بهطور غیرمنتظرهای شاخه زیتونی به اوجالان ارائه کرد و او را ترغیب کرد تا خشونت را کنار بگذارد؛ اقدامی که مورد حمایت آقای اردوغان هم قرار گرفت.
هیئتی از نمایندگان طرفدار کردها تاکنون سه دیدار با آقای اوجالان در زندان ایمرالی درروزهای ۲۸ دسامبر، ۲۲ ژانویه و ۲۷ فوریه انجام دادهاند.