جامجهانی فوتبال در لسآنجلس: شوری که نیست و هیجانی که وجود ندارد
سام فرزانه، خبرنگار بیبیسی در لسآنجلس
همکاری که تجربه پوشش خبری اتفاقهای بزرگ ورزشی را در چهارگوشه جهان دارد چند دقیقهای بعد از ورود به آمریکا و در فرودگاه لسآنجلس از من پرسید: «دیدی هیچ تبلیغ و بیلبوردی از جام جهانی نیست؟»
مشاهده جالبی بود. او چیزی را دیده بود که وجود نداشت و در کشورهای دیگر به وفور دیده بود: «شور و هیجان جام جهانی فوتبال.»
جام جهانی فوتبال یکی از پربینندهترین رویدادهای ورزشی جهان است و مایه شهرت کشورهای میزبان. میزبانان جام جهانی از مدتها قبل از شروع مسابقات به هر شیوه ممکن این تورنمنت را جشن گرفته، آن را برای گردشگران به خاطرهای تکرار نشدنی تبدیل میکنند.
اما به نظر میرسد که دست کم اینجا در آمریکا هنوز این شور پا نگرفته است. وقتی که برای گرفتن کارتهای خبرنگاریمان به استادیوم سوفی (سوفای) رفتیم، در خیابانهای اطراف ورزشگاه اثری از بیلبوردهای جام جهانی نبود. (از آنجا که ورودی مخصوص را پیدا نمیکردیم مجبور شدیم دور ساختمان بچرخیم و فرصت شد که اطراف را خوب تماشا کنیم.)
ورزش در آمریکا یکی از بهترین موضوعهای گپ و گفت بین آدمهایی است که در موضوعهای سیاسی و اجتماعی اختلافات اساسی دارند. بسیاری از دوستیها و روابط خانوادگی در این کشور بر مبنای عشق مشترک به یک ورزش پا گرفته است. پس چرا در این کشور جام جهانی فوتبال آن طور که انتظار میرود در یکی از شهرهای محل برگزاری مسابقات به چشم نمیآید؟ شاید بتوان دو دلیل در توضیح این سوال بیان کرد.
اول اینکه فوتبال در آمریکا با فاصلهای قابل توجه از فوتبال آمریکایی، بیسبال، و بسکتبال چهارمین ورزش پرطرفدار در کشور است. بیشتر هواداران این ورزش هم نسلهای اول و دوم مهاجرانی هستند که از کشورهای مختلف جهان از جمله از آمریکای لاتین به ایالات متحده مهاجرت کردهاند.
از سوی دیگر آمریکا، یکی از سه میزبان جامجهانی سال ۲۰۲۶، قوانین سختگیرانهای برای صدور روادید دارد و بسیاری از طرفداران تیمهای شرکتکننده نتوانستهاند برای تماشای مسابقات به این کشور بیایند. به جز آن هزینههای سفر، اقامت و گذران زندگی در این کشور برای مردم بسیاری از کشورها بالا و پرداختش سخت است.