وقتى پاییز گذشته در اولین روز آغاز عملیات موصل همراه نیروهاى واکنش سریع بودیم، هیچکدام از فرماندهان تصور نمىکردند جنگ اینقدر به طول بیانجامد. جنگى با حضور صدها هزار غیرنظامى مانده در شهر و چند هزار نیروى داعش که سه سال براى ساختن خط دفاعیشان فرصت داشتند.
از بين بردن ديوارهاى بتنى كه داعش
اطراف موصل چيده و پر كردن خندقهايى كه بين فرودگاه و بخش غربى شهر
كنده بود، هفته ها زمان برد. مانعی دیگر هم وجود داشت، تونلهايى كه زير شهر حفر شده بود و داعش از آن براى
شبيخون استفاده مى كرد. از همه مهمتر نيروهاى عراقى در اين نبرد با
نيروهايى مواجه بودند كه مرگ را در راه حفظ "خلافتشان" به شدت مقدس مى
دانستند و ابايى از منهدم كردن خود نداشتند. تنها چند هفته اول جنگ نيروهاى ضد
تروريسم عراق روزانه با حدود ده خودروى انتحارى مواجه شدند.
عبدالوهاب سعدى یکى از فرماندهان نیروهاى ضد تروریسم به من گفت که در این جنگ تقریبا ٤٠ درصد سربازانشان را از دست دادند.
در غرب شهر وضع پیچیدهتر از سمت دیگر رودخانه دجله بود.
منطقه قدیمى موصل با کوچههاى تنگ به خودى خود تاکتیک و برنامهاى کاملا متفاوت لازم داشت. در واقع جنگ موصل شبیه هیچ جنگى نیست که در سه سال گذشته علیه داعش در جریان بوده و من شاهدش بودم. به دلیل حضور غیرنظامیان امکان بمباران هوایی گسترده وجود نداشت و هر متر پیشروی روزها زمان میبرد.
جنگ براى ساکنان موصل هزینه سهمگینى داشت. در غرب شهر خبرهای بیشمار میرسید از غیرنظامیانی که زیر آوار بمبارانهاى ائتلاف مانده بودند. تیمهاى جستجو هنوز هم در حال نجات آنها هستند البته اگر زنده مانده باشند.
با همه اینها پیروزى در موصل موفقیت بزرگى براى نیروهاى عراقى به شمار مىرود. پرچم عراق بالاخره بعد از سه سال در همه جای شهر برافراشته شده است. بیشتر اینجا بخوانید
