13:58 گرينويچ - پنج شنبه 06 مارس 2008 - 16 اسفند 1386

مهدی پرپنچی

انگیزه و نتایج حرکت اعتراضی نمایندگان اصلاح طلب

چهار سال پیش در چنین روزهایی، یعنی در آستانه برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی، جمع قابل توجهی از نمایندگان عضو فراکسیون دوم خرداد مجلس ششم، یعنی جناح اکثریت مجلس در اعتراض به رد صلاحیت گسترده نامزدهای انتخابات توسط شورای نگهبان دست به تحصنی 26 روزه زدند.

علیرغم گذشت چهار سال از آن روزها، داستان تحصن هنوز هم در فضای سیاسی ایران حضور دارد و چندی پیش عباسعلی کدخدایی، سخنگوی شورای نگهبان صریحا اعلام کرد که دلیل ردصلاحیت شماری از داوطلبان اصلاح طلب برای نمایندگی مجلس، شرکت آنان در تحصن بوده است.

حمله به نمایندگان متحصن در آستانه انتخابات مجلس هشتم، بخصوص از زمانی شدت گرفت که آیت الله خامنه ای رهبر ایران به طور مشخص علیه تحصن کنندگان موضعگیری کرد و ضمن "بازی و نمایش" دانستن تحصن، هدف آن را تعطیل کردن انتخابات داست.

در همین حال گفته می شود تعدادی از نامزدهایی که صلاحیتشان به دلیل حضور آنان در تحصن رد شده بود با ارسال نامه هایی به شورای نگهبان، خواستار تجدیدنظر در مورد خود شده اند که این نامه ها به "توبه نامه" معروف شده است.

این "توبه نامه" ها یا به گفته سخنگوی شورای نگهبان، "مستندات پرونده" ها، در مواردی نسبت به تغییر نظر شورای نگهبان در مورد صلاحیت افراد، ایجاد تغییر کرد و این نامزدها را به دور رقابتها بازگرداند.

البته اغلب ردصلاحیت شدگانی که پرونده آنها بعداً توسط شورای نگهبان مورد تجدیدنظر قرارگرفت عضو یا مورد حمایت حزب اعتمادملی اند که دبیرکل آن، مهدی کروبی کوشیده است از جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که سازماندهندگان تحصن نمایندگان مجلس ششم بودند فاصله بگیرد.

درباره دلایل تحصن و روند برگزاری آن، گفتگویی داشتیم با برخی از نمایندگان متحصن:

تقریباً همه راههای امکان پذیری که می شد فکرش را کرد مطرح شده بود؛ تبلیغات، مصاحبه ها، سخنرانیها، لابیهای سیاسی و اختیارات قانونی هیچکدام جواب نداده بود و عملاً راه دیگری وجود نداشت.

این طور وانمود شد که اگر مشکل خود این نمایندگان حل شود، اینها کاری به مسائل دیگری که در کشور مطرح می شود ندارند، مردم ایران زود از یک جریان سیاسی خسته می شوند و باب انتفاد را باز می کنند بدون اینکه الزاماً بعد از آن بتوانند به نتایج درخشانی برسند.

متأسفانه آقای خاتمی به تعهداتی که داده بود تحت فشارهای افراد دیگر و به طور مشخص، تحت فشار رهبری به آن تعهدات عمل نکرد، اگر دولت انتخابات را برگزار نمی کرد و احتمالاً مجبور به برکناری می شد، تأثیر تاریخی بیشتری می گذاشت تا اینکه دولت تن بدهد به انتخابات غیرقانونی.