17:03 گرينويچ - پنج شنبه 16 مارس 2006
آمريکا از طرح حمله پيشگيرانه حمايت می کند
کاخ سفيد تاکيد کرده است که آمريکا ابايی ندارد به رژيم هايی که متخاصم می داند و يا گروه هايی که اعتقاد دارد دارای سلاح های اتمی و يا شيميايی هستند حمله کند.
کاخ سفيد با انتشار نسخه جدید استراتژی امنيت ملی اين کشور، از ايران بعنوان بزرگترين خطر پيش روی آمريکا نام برده است.
از هنگام حمله آمريکا به عراق در سال 2003 ميلادی، اين اولين بار است که دولت آمريکا دست به انتشار استراتژی امنيت ملی می زند. سند پيشين در سال ۲۰۰۲ تنظيم و منتشر شد.
در اين سند منتشره از هفت دولت جهان بعنوان دولت های "مستبد" ياد شده است. اين کشورها عبارتند از: ايران، کره شمالی، کوبا، روسيه سفيد، برمه و زيمبابوه.
گفتگو با افشين اميرزاده در نيويورک -- برنامه جام جهان نما در استراتژی اخير امنيت ملی آمريکا همچون گذشته بر حمله پيشگيرانه تاکيد شده است. در سال 2003 نيز آمريکا با اتکا به همين سياست به عراق حمله کرد.
بر اساس اين سند ۴۹ صفحه ای آمريکا بدنبال "حمايت از جنبش ها و نهادهای دمکراتيک در همه کشورها و فرهنگ ها با هدف نهايی خاتمه دادن به استبداد" در جهان است.
مقابله با ايران
کاخ سفيد در اين سند باز هم تاکيد کرده است که بايد از همه راه های ديپلماتيک برای برخورد با ايران استفاده کرد، و در عين حال قول داده است از کليه ابزار لازم برای دفاع از منافع آمريکا در مقابل ايران بهره بگيرد.
در متن استراتژی امنيت ملی ايالات متحده همچنين آمده است: "برخی دولتها نظير سوريه و ايران همچنان به تروريست ها در کشور خود پناه داده و يا از اقدامات تروريستی در خارج حمايت می کنند ... هر حکومتی که نظير سوريه و ايران با تروريستها متحد شود دشمن آزادی، عدالت و صلح است."
اين سند در بخش ديگری با اشاره به فعاليت های هسته ای ايران می گويد که اين کشور "تعهدات خود در قبال پيمان منع گسترش سلاح های کشتار جمعی را نقض کرده و حاضر به ارائه تضمين های عينی نيست که نشان دهد برنامه های اتمی آن برای مقاصد صلح آميز است."
حکومت ايران همچنين در اين سند متهم به تهديد اسرائيل، ممانعت در روند صلح خاورميانه، ايجاد اختلال در روند استقرار دمکراسی در عراق شده است.
جنگ پيشگيرانه
نسخه جديد استراتژی امنيت ملی آمريکا که زير نظر جورج بوش تهيه و تنظيم شده است، ادامه همان دکترين بوش و يا استراتژی 'جنگ پيشگيرانه' است.
تا پيش از سال ۲۰۰۲ استراتژی آمريکا عمدتا مبتنی بر سياست بازدارندگی و مهار دولت های غيردوست بود.
اما بدنبال حملات يازده سپتامبر سال ۲۰۰۱، دولت آقای بوش تصميم به تغييراتی اساسی در استراتژی امنيت ملی آمريکا گرفت که با انتقادهای زيادی روبرو شد.
بر اساس استراتژی اخير "با توجه به عواقب مخرب و وحشتناک حمله با سلاح های کشتار جمعی، نمی توان در مقابل خطرهای جدی بی تفاوت بود."
در سند اخير اين موارد نيز به چشم می خورد:
- آمريکا بدنبال استفاده از "ديپلماسی دگرگون کننده" و ايجاد ائتلاف است که لزوما نبايد در چهارچوب سازمان ملل متحد يا ناتو باشد.
- از فقدان آزادی های دموکراتيک در روسيه و چين انتقاد شده است.
- هوگو چاوز رئيس جمهور ونزوئلا فردی "عوام فريب" خوانده شده که بدنبال ايجاد بی ثباتی در منطقه است.
- از گروه حماس خواسته شده اسرائيل را به رسميت بشناسد، خلع سلاح شود و خشونت را محکوم کند.