مقبره شاه نعمت الله ولی

با ورود به صحن اصلی با حياط وسيع و دلبازی روبه رو می شويد، اما برای داشتن منظره ی وسيع تر بهتر است خود را از کنار حياط به راه پله ی رو به پشت بام رسانده و منظره ی حياط را از بالا با کاج هايی که به بلندای مناره ها هستند تماشا کنيد.

با نگاهی به پشت سر با منظره ی دو بادگير که از ميان درختان خودی نشان می دهند، کوه ها و سقف های گنبدی شکل روبه می شويد.

سقف های گنبدی شکل با اندازه های متفاوت در اطراف گنبد اصلی با پنجره ها و نور گير های هلالی بر فراز آن هنر و دقت نظر سازنده ی آنرا نشان می دهد.

ترکيب بسيار زيبای کاشی های فيروزه ای رنگ گنبد، غروب خورشيد و خطوط و نقوش روی گنبد، هارمونی زيبايی را ايجاد می کند.

روی پشت بام های قديمی هميشه جاهای جالبی برای جستجو وجود دارد و اين يکی از جالب ترين آنهاست، حتماً مثل من با ديدن دو مناره ی زيبا به طرف آن جذب خواهيد شد.

در پس گنبدی آجری راهی به راه پله ی مناره پيدا می شود.

زيبا ترين منظره، پس از طی کردن راه پله ای تنگ و مارپيچ دور ستون داخلی، نمايان می شود. با ايستادن بر فراز مناره نا خود آگاه صدای اذان در اطراف مناره حس می شود.

مناره ی ديگر چون خواهری دوقلو هميشه در کنار خواهرش ايستاده است.

از بالای مناره، گنبد اصلی در ميان نورگيرها، چون خورشيدی است در ميان ستاره ها

هنگام خروج از مقبره ی شاه نعمت الله ولی، در آنسوی خيابان مزرعه ای انگور با پايه های گلی، که ديگر مرسوم نيست ديدار ما را از يک بنای قديمی کامل می کند.