12:33 گرينويچ - شنبه 01 مارس 2008 - 11 اسفند 1386

هنرمندانی که دنیا را تغییر دادند

کره شمالی از اريک کلپتون خواننده مشهور راک انگليسی دعوت کرده که برای اجرای کنسرت به پيونگ يانگ برود. اگر او این سفر را انجام دهد، به اولين آوازخوان غربی تبدیل خواهد شد که در اين کشور کمونيستی، کنسرت اجرا می کند.

او در این صورت در شمار هنرمندانی قرار می گیرد که حصار های فرهنگی و سياسی را در جهان می شکنند.

در اين کنسرت بيشتر ازصد هزار نفر شرکت کرده بودند. گروه های موسيقی غربی در آن سال ها به ندرت برنامه هایی در آن سوی ديوار آهنين اجرا کرده بودند، اگر چه سال بعد التون جان ستاره موسيقی پاپ بریتانیا نیز برای کنسرتی عازم روسيه شد. بانی ام در اين کنسرت آهنگ های مشهورشان را مثل رودخانه های بابل و راسپوتين اجراکرد.

در سال 1985 چين يک کشور کمونيستی خيلی بسته بود. برگزاری يک کنسرت بين المللی موسيقی چالش بزرگی بود. مدير گروه وم سايمون نیپير سه بار به چين سفر کرد و ادعا می کند که در مجموع با يکصدو چهل و سه مقام چينی گفتگو کرد.

اداره کننده گروه وم همچنين دو بروشور يکی از این گروه و ديگری از گروه راک کوئين درست کرده بود، یکی از گروه کوئین با لباس های پر زرق و برق و دیگری هم با لباس های نسبتا محافظه کارانه از گروه خود تا مطمئن شوند که مقامات چين از دادن اجازه به گروه راک کوئين خوداری کنند.

به اين ترتيب جورج مايکل و اندرو ريدگلی در ورزشگاه 'مردم' در پکن کنسرتی با شرکت پانزده هزار نفر علاقمند موسيقی پاپ اجرا کردند. آن عده از علاقمندانی که در رديف های بالا نشسته بودند توانستند شور و شعف نشان بدهند اما کسانی که در رديف های جلویی نشسته بودند از ترس مقامات ساکت و بی صدا به تماشای کنسرت ادامه دادند.

بعد از فرو ريختن ديوار برلين، آلمانی ها در شرق و غرب حال و هوای جشن و شادی داشتند. ستاره موسيقی مورد نظر شان داويد هاسلهوف بود که هنرمندی مطرح در آلمان بود، او که در اتريش وسويس به سرمی برد آهنگ مشهور در 'جستجوی آزادی ام' را به انگليسی اجرا کرد. اين ترانه که با شور و حال آن زمان مردم آلمان همخوانی کامل داشت برای هفته های متوالی در شمار آهنگ های برتر بود. در کنسرتی که در شب سال نو میلادی برگزار شد، هاسلهوف در حاليکه هلموت کهل صدراعظم وقت آلمان، حاضر بود اجراکرد. او می گويد هيچوقت میليون ها نفری را که به آهنگ او گوش می دادند، فراموش نمی کند.

زمانی که فيدل کاسترو در سال 1959 قدرت را در کوبا به دست گرفت، موسيقی غربی را به دليل "تاثيرات مخرب" طرد کرد. اما حاضر شد اين اصل را به خاطر یک گروه موسيقی که برضد ايالات متحده بود تغيير بدهد. اين گروه راک از ويلز بريتانيا بود که در مصاحبه هايشان گفته بودند که به دليل پشتيبانی کوبا در جنگ با آمريکا، به آنجا می روند تا کنسرت اجرا کنند.

پنج هزار کوبایی که در سالن تئاتر 'کارل مارکس' جمع شده بودند فقط 25 سنت برای بليط اين کنسرت پرداخته بودند. آهنگ 'توده ها عليه طبقات بالای جامعه' برای مردم اجرا شد. آنها همچنين ترانه 'دشمنت را بشناس' را اجرا کردند. فيدل کاسترو هنگام اجرای ترانه الیان کوچولو، در باره پسر بچه ای که از آمريکا به کوبا بر می گردد، به پاخاست و کف زد.

با وجود اينکه جورج بوش رئيس جمهور آمريکا سوريه را به دليل "حمايت از تروريسم" در "محور شرارت" قرار داده بود و تحريم های مختلفی عليه اين کشور وضع کرد، انریکه ایگلزیاس، ستاره موسيقی پاپ به سوريه رفت و اولين آوازخوان موسيقی پاپ بود که درسی سال گذشته در اين کشور برنامه اجرا کرد. او بعدها گفت که از این که سفرش خبرساز و مهم بوده اطلاعی نداشت. درآمد حاصله از اين کنسرت به انجمن های خيريه تعلق گرفت.