12:09 گرينويچ - پنج شنبه 30 مارس 2006

بهاريه هايی از محمد زهری

محمد زهری در سال 1305 در روستايی از توابع شهسوار متولد شد. دوره دکترای ادبيات فارسی را گذراند.

او در سال 1357 به فرانسه مهاجرت کرد و در اسفندماه 1373 چشم ار جهان فرو بست. از او مجموعه های شعری چون جزيره (1343)، گلايه (1345)، شبنامه (1347)، ...و تتمه (1347)، مشت در جيب (1351)، پير ما (1356) منتشر شده است.

بر سر سبزه گسترده نشستم
توری ابری
سايبانم شد
همه عالم

ــ اينک ــ
سايه پرورد جهان است
چه کريم است بهار

« آی،
گل پونه،
نعنا پونه...»

به صدايی که شنيد
حلزون آمد از کاسه خود بيرون
به تماشای بهار.

دور ليلاج بهار است
ــ ختمِ تردستان ــ
گل آورده است

تو مبادا که نيازی طلبی
دست گل می سوزد
خوش بود دستخوشِ آخر بازی
بگذار
سبدت را همه پُرخواهد کرد از سيب
سرخ چون مشتِ فشردهء دل من.