حکومت طالبان: در سه سال گذشته ۳۰۰ نفر را به جرم قاچاق انسان بازداشت و مجازات کرده‌ایم

حکومت طالبان می‌گوید حدود ۳۰۰ نفر را در سه سال گذشته به جرم قاچاق انسان بازداشت و مجازات کرده است که چند نفرشان زن بوده‌اند.

رهبر طالبان ده روز پیش با صدور فرمانی وزارت امور داخله را موظف کرد مراکز قاچاق انسان را شناسایی و تعطیل و متهمان را به دادگاه نظامی معرفی کند.

برای این افراد از یک تا سه سال حبس در نظر گرفته شده است.

عبدالمتین قانع سخنگوی وزارت داخله طالبان به بی‌بی‌سی گفت استراتژی چهار ساله‌ای هم برای مقابله با قاچاق انسان تدوین شده است.

آقای قانع گفت هسته شبکه‌های قاچاق انسان در بیرون از افغانستان است و شواهد معتبری به مقام‌های ایرانی و پاکستان ارائه شده است:

«مجرمانی که بازداشت شده‌اند با بیرون از کشور تماس داشتند و مدیریت شان از آن‌جا می‌شد. در ضمن موقعیت شان را که تثبیت کردیم در بیرون از کشور بودند، صدا و پول‌های‌شان و تمام دلایل و مدارک به شکل رسمی با کشورهای همسایه شریک کرده و امیدواریم که به همکاری همه جهت‌ها به این مبارزه ادامه بدهیم.»

آقای قانع افزود که وزیر امور داخله طالبان در دیدار با مقام‌های کشورهای همسایه خواستار همکاری پلیس بین‌المللی (اینترپل) نیز شده است.

ایران و پاکستان از مسیرهای اصلی قاچاق انسان از افغانستان به مقاصد بعدی است.

سازمان ملل می‌گوید قاچاق انسان در سال ۲۰۲۴ در دنیا ۱۴ درصد افزایش یافت و فقر، جنگ و تغییرات اقلیمی از دلایل عمده آن بوده است. کودکان و نوجوانان آسیب‌پذیرترین گروه‌های سنی هستند.

یک پسر ۲۰ ساله در ایستگاه اتوبوس به ولایت‌های غربی و جنوبی افغانستان که رهسپار ایران بود به بی‌بی‌سی گفت در تلاش یافتن کار، ناگزیر است افغانستان را ترک کند. او که خیاط است می‌گوید تمامی دوستانش از افغانستان بیرون رفته‌اند.

کارمند یک شرکت اتوبوس در منطقه «کمپنی» در کابل هم به بی‌بی‌سی گفت روزانه از صد تا هفت‌صد نفر را به نیمروز منتقل می‌شوند. او گفت اکثر این افراد «غیرقانونی» به ایران می‌روند: «خانواده‌ات که گرسنه بماند، مجبور هستی خود را به خطر بیندازی.»

در فرمان شش ماده‌ای رهبر طالبان به وزارت داخله دستور داده شده است مراکز قاچاق انسان را شناسایی و تعطیل و متهمان را به دادگاه نظامی معرفی کند.

به گفته حمدالله فطرت، معاون سخنگوی حکومت طالبان، «این فرمان به وزارت دفاع نیز امر کرده تا جلو قاچاق انسان در مرزها را بگیرد و اداره استخبارات هم در بخش اطلاعات همکاری کند.»

هرچند مشخص نیست در عمل تلاش طالبان برای مبارزه با قاچاق انسان چقدر موثر بوده اما هنوز شبکه‌هایی در داخل افغانستان فعال‌اند که جوانان را به رفتن به خارج ترغیب می‌کنند.

گذر از مسیرهایی که قاچاقچیان از آن استفاده می‌کنند، دشوار است و بدرفتاری، سوء‌استفاده و شکنجه‌ قربانیان گزارش شده است.

به گفته سازمان‌ بین‌المللی مهاجرت، افغانستان پس از سوریه در صدر کشورهای مهاجرخیز است.

جنگ، فقر، تبعیض، تهدید، بیکاری و فقر اقتصادی را از دلایل عمده خروج از افغانستان عنوان می‌شود.

بسم الله تابان، آگاه مسائل جرمی و از مقام‌های سابق وزارت امور داخله به بی‌بی‌سی گفت: « در شبکه‌های قاچاق انسان، ابزار مختلفی دخیل هستند، از صرافی‌ها گرفته تا مسافرخانه‌ها و برخی شرکت‌های ترانسپورت.»

اقای تابان گفت در ولایت نیمروز در مرز با ایران، دو اصطلاح در میان قاچاقچیان کاربرد دارد: «راه‌بلد» و «بارگیر». راه بلد به قاچاقچیان گفته می‌شود و بارگیر برای صاحبان مسافرخانه‌ها.

او گفت: «شبکه‌های قاچاق انسان تنها به این کار محدود نبوده بلکه قاچاق مواد مخدر، سلاح و حتی انتقال جنگجو بخشی از کار آنان است.»

وزارت خارجه آمریکا ماه گذشته در گزارشی گفت قاچاق انسان از افغانستان، چین و ایران افزایش یافته و قاچاقچیان اکنون دوبرابر پول می‌گیرند.

شهباز شریف نخست‌وزیر پاکستان نیز از تمامی ادارات خواسته است برای مبارزه با قاچاق انسان، هماهنگی بیشتر داشته باشند.

به گزارش کمیته بین‌المللی نجات (آی‌آر‌سی)، پس از سه سال حکومت طالبان، نیمی از جمعیت افغانستان با بحران شدید روبرو هستند و بدون کمک بین‌المللی با فاجعه فراموش‌ناشدنی روبرو خواهند شد: «آوارگی داخلی و بازگشت میلیون‌ها مهاجر افغان از کشورهای همسایه باعث شده است تا مشکلات اقتصادی مردم بیش از پیش گسترش یابد.»

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد به شورای امنیت گفته بود که «افغان‌ها کشورشان را دوست دارند اما بسیاری مجبور شده‌اند تمام دار و ندار خود را به دلایل امنیتی و مسایلی مانند نگرانی از آینده ترک کنند.»

بنابر این گزارش رسانه‌ها، جامعه مدنی و اقلیت‌های قومی و مذهبی در خطر هستند و حقوق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی‌ به‌شدت پایمال می‌شود.