اعتراض فعالان دانشجویی به حضور اعضای حشد شعبی به عنوان دانشجو در دانشگاه تهران

تعدادی از فعالان دانشجویی دانشگاه تهران با انتشار یک بیانیه‌ اعلام کرده‌اند که در مقابل پذیرش اعضای حشد شعبی به عنوان دانشجو «مقامت خواهند کرد.»

این فعالان دانشجویی با اشاره به «تک قطبی شدن فضای دانشگاه‌ها» توسط «به‌اصطلاح استادان وابسته و شبه‌نظامیان بسیج» گفته‌اند: «ما حضور نیروهای نظامی را در دانشگاه چه در لباس رزم و چه در لباس درس نمی‌پذیریم و در برابر آن مقاومت می‌کنیم. اجازه نمی‌دهیم بیش از این نام دانشگاه تهران را حماقت‌ها و بلاهت‌های خودفروختگان طماع و مزدوران دربار لکه‌دار کند.»

هفته گذشته، حسین موسوی بخاتی، معاون تعلیم و تربیت حشدشعبی، شبه‌نظامیان شیعی عراقی مورد حمایت ایران، با اعلام اینکه این گروه «در پی برقراری همکاری با دانشگاه‌های ایرانی در رأس آن‌ها، دانشگاه تهران است» اعلام کرد که برای اعزام نیروهای این گروه شبه نظامی «برای تحصیل‌» با دانشگاه تهران به توافق رسیده‌اند.

او در مراسمی که رئیس دانشگاه تهران هم حضور داشت گفت که پیش از این هم حدود ۱۰۰ نفر از اعضای این نیروی شبه نظامی با کمک ابومهدی مهندس، به ایران اعزام شده بودند.

ابو مهدی مهندس فرمانده کتائب حزب‌الله بود که در حمله پهپادی نیروهای آمریکا به فرودگاه بغداد، به همراه قاسم سلیمانی کشته شد.

حشد شعبی مجموعه‌ای متشکل از چندین گروه‌های شبه نظامی شیعی عراقی از جمله سازمان بدر، عصائب أهل الحق، سرایا طلیعه خراسانی، و کتائب حزب‌الله است که ایران کنترل، تجهیز، آموزش و پشتیبانی آن‌ها را بر عهده دارد.

در بیانیه فعالان دانشجویی با اشاره به «آموزش کالایی» و «کنکور تجاری» و «سهمیه سیاسی» همراه با «حذف طبقات پایین جامعه و نخبه‌های دانشگاهی» آمده است: «آقایان، برادر برادر گویان مهمان بر سر سفرۀ پهن‌شده دعوت می‌کنند. بفرمایید، بنشینید، لقمه بزنید، صاحب‌خانه خود در حبس و اخراج و تعلیق است.»

آنان هم چنین درباره مدیریت دانشگاه‌های ایران آورده‌اند: « در گرگ‌ومیش تاریخ دانشگاه تهران از سرایندگانِ آوازِ استقلالِ آکادمی رسیده‌ایم به سرسپردگانی که با مدیریت آتش به اختیار، مسیر استبداد نظامی را ریل‌گذاری می‌کنند. حضور این افراد در قامت مدیران دانشگاه ماحصلی ندارد جز تداوم حیاتِ چرخۀ بلایا و بحران.»

این دانشجویان با اشاره به اعتراضات اخیر ایران نوشته‌اند: «۱۰ ماه از شروع قیام ژینا می‌گذرد، قیامی که ما در آن حق حیات را طلب کردیم و امروز حق حیات از مسیر بازپس‌گیری حقوق مدنی می‌گذرد.»

دانشگاه‌های ایران یکی از مهمترین مراکز تجمع معترضان در یکسال اخیر بوده است که با سرکوب بی‌سابقه دانشجویان از آغاز اعتراضات «زن، زندگی، آزادی»، روبرو بوده است.

از آبان ماه سال گذشته، بعد از حدود یک ماه اعتصاب و حاضر نشدن دانشجویان معترض بر سر کلاس‌های درس، جریان بازداشت دانشجویان با دستگیری صدها نفر در دانشگاه، خوابگاه، یا در منزل و مسیر دانشگاه اوج گرفت. همزمان موج کم سابقه محرومیت از تحصیل و امکانات رفاهی و احضار به حراست دانشگاه‌ها هم پیگیری شد.

در ابتدای آذرماه گذشته در ۱۵ دانشگاه، ورود حدود ۱۶۰۰ دانشجو به دانشگاه ممنوع شد یا از تحصیل محروم شدند.

همچنین صدها تن از استادان دانشگاه‌های سراسری و دانشگاه آزاد اسلامی، به‌ویژه در پاییز گذشته با صدور نامه‌های سرگشاده، خطاب به روسای دانشگاه‌ها و مسئولان قضایی و امنیتی به هجوم نیروهای امنیتی به داخلی دانشگاه‌ها و خوابگاه‌های دانشجویی برای دستگیری دانشجویان اعتراض کردند.