پکن مانور نظامی در نزدیکی تایوان را ادامه می‌دهد

ارتش چین با وجود اینکه قبلا اعلام کرده بود روز یکشنبه (هفت اوت) آخرین روز مانور نظامی این کشور در اطراف تایوان است، امروز گفته است که به این مانور ادامه خواهد داد.

فرماندهی یگان شرقی ارتش چین گفت که در ادامه این مانور، حملات ضد زیردریایی و حملات دریایی را تمرین خواهند کرد.

تمرینات نظامی چهار روز گذشته پکن در اطراف تایوان پاسخی بود به سفر نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا به این جزیره.

تایوان، چین را متهم کرده است که از این رزمایش‌ها به عنوان تمرینی برای تهاجم به این جزیره استفاده می کند.

تایوان روز دوشنبه (هشتم اوت) گفت هواپیماها و کشتی‌های چینی در طول مانور و تا به امروز وارد آب‌های سرزمینی این کشور که ۲۲ کیلومتر از ساحل را در برمی‌گیرد، نشده‌اند.

ایالات متحده آمریکا، همراه با استرالیا و ژاپن، این رزمایش‌ها را محکوم کرده و گفته‌اند که هدف از آن تغییر وضعیت موجود در تنگه تایوان به پهنای ۱۸۰ کیلومتری بین سرزمین اصلی چین و جزیره تایوان است.

هواپیماها و کشتی‌های چینی در طول رزمایش‌ها بارها از «خط میانه» در تنگه عبور کرده‌اند؛ وزارت دفاع تایوان نیز روز دوشنبه گفت که این «خط میانه» یک تفاهم ضمنی است که از دهه ۱۹۵۰ برقرار بوده و وجود آن یک «واقعیت» است.

واشنگتن همچنین گفته است که پکن در پاسخ به سفر خانم پلوسی به تایوان اقدام به قطع همکاری با آمریکا در برخی از زمینه‌ها از جمله تغییرات آب و هوایی کرده است.

پکن، تایوان را به عنوان یک استان جدا شده می‌بیند که در صورت لزوم می‌تواند به زور آن را تصرف کند.

اما تایوان که جزیره‌ای خودگردان است، خود را متمایز از چین می‌داند و هر نشانه‌ای از به رسمیت شناختن تایوان توسط رهبران جهان، موجب خشم پکن می‌شود.

ادامه مانور نظامی در اطراف تایوان پس از آن صورت می‌گیرد که مقامات قبلا گفته بودند که رزمایش‌ها در محل‌های دیگر نیز برگزار خواهد شد.

در دریای زرد که بین چین و شبه جزیره کره واقع شده است، تمرینات نظامی جدید همراه با مهمات نظامی واقعی قرار بود به صورت روزانه از شنبه تا اواسط ماه اوت برگزار شود.

علاوه بر این، چین اعلام کرده بود که یک عملیات نظامی یک ماهه را در یکی از مناطق دریای بوهای که در شمال دریای زرد واقع شده از روز شنبه آغاز کرده است.

از تایوان چه می‌دانیم؟

تایوان جزیره‌ای است که در فاصله ۱۶۰ کیلومتری سواحل جنوب شرق چین قرار دارد. این جزیره، بسیار بزرگ است.

بعد از شکست امپراتوری چین از ژاپن در سال‌های پایانی قرن ۱۹، کنترل این جزیره به دست ژاپن افتاد. بیش از یک دهه بعد، در سال ۱۹۱۱ در چین انقلابی علیه امپراتور این کشور رخ داد که به سرنگونی او و تاسیس «جمهوری چین» منجر شد.در پایان جنگ جهانی دوم، ژاپن شکست خورد و مجبور شد تا کنترل تایوان را به «جمهوری چین» بازگرداند، چرا که چین یکی از برنده‌های جنگ محسوب می‌شد.

«جمهوری چین» همچنین یکی از بنیانگذاران سازمان ملل متحد بود که به عنوان عضو دائمی شورای امنیت نیز انتخاب شد.اما تنها یک‌سال بعد از پایان جنگ جهانی دوم، مائو تسه‌تونگ که خود از انقلابیون سال ۱۹۱۱ بود، علیه چیانگ کای شک، رئیس‌جمهور چین دست به شورش مسلحانه زد.

چیانگ کای شک، یک سیاستمدار دست‌راستی بود که از سال ۱۹۲۸، رئیس‌جمهور چین بود و برای حفظ قدرت، با ارتش به جنگ شبه‌نظامیان مائو رفت که عملا به رهبر یک قیام کمونیستی کشاورزان تبدیل شده بود.

چیانگ کای شک در سال ۱۹۴۹ از شبه‌نظامیان کمونیست شکست خورد و به همراه دولتش به تایوان گریخت.او در تایوان کماکان حکومتش را دولت قانونی چین می‌دانست و جامعه بین‌المللی نیز تا سال ۱۹۷۱ میلادی، حکومت چیانگ کای شک را به عنوان «جمهوری چین» به رسمیت می‌شناخت.در مقابل، حکومت انقلابی چین نیز با نام «جمهوری خلق چین» در پکن مستقر بود و کنترل سراسر کشور به جز تایوان را در دست داشت.

از زمانی که «جمهوری چین» در جزیره تایوان به حیاتش ادامه داد، این حکومت خود را «حکومت قانونی» سراسر چین اعلام کرد.در مقابل «جمهوری خلق چین» نیز همواره تایوان را یکی از استان‌های خود قلمداد کرده که توسط شورشیان جدا شده است.از دهه ۸۰ میلادی روابطی بین پکن و تایپه آغاز شد. در این زمان بود که طرح «یک کشور، دو سیستم» از سوی پکن پیشنهاد شد.

روابط چین و تایوان