واکنش‌ها به درگذشت رضا داوود نژاد؛ چهره خوشرویی که به یادها می‌ماند

بسیاری از بازیگران و سینماگران درگذشت رضا داوودنژاد را تسلیت گفتند و بعضی درباره اندوه‌شان در نبود دوست قدیمی خود در فضای مجازی نوشتند. ‌

چهره خنده‌رو آقای داوودنژاد در کنار نقش‌های طنزی که او را محبوب کرده بود، برای طرفداران و دوستانش به یادگار مانده است. ‌‌

‌امیر جعفری، بازیگر درباره او نوشت: «رفیق قدیمی مهربان و خوش خنده، انگار کلمات برای تسلیت می‌گریزند و باور ندارند. تو را همیشه همان اندازه ناب و خندان و پر از معرفت در تجسم دارم.» ‌‌‌‌

اما برای بسیاری، پست‌های رضا داوودنژاد در زمان اعتراضات نشان‌دهنده مردمی بودن این هنرمند بود.‌

او در اینستاگرامش با استفاده از هشتگ‌هایی از اعتراضات ۱۴۰۱ مثل کشته‌شدن کیان پیرفلک، اعتراضات شهرهای مختلف مناطق کردنشین و سرکوب دانشگاه شریف یا از قربانیان هواپیمای اوکراینی، شروین حاجی‌پور و علی دایی یاد می‌کرد. ‌‌

رضا داوودنژاد که سال‌ها درگیر بیماری کبد بود، در ۱۳ فروردین پس از عمل پیوند کبد درگذشت. ‌‌

او حدود یک ماه در بیمارستان نمازی در شیراز بستری بود، همان بیمارستانی که در سال ۱۳۹۱ در آن اولین عمل پیوند کبد خود را انجام داده بود. ‌

او در آن سال به‌شدت وزنش را کم کرده بود و پس از آن کبدش دچار آسیب شد. ‌‌

آقای داوود نژاد بعدتر در برنامه‌ای با رضا رشیدپور، مجری تلویزیون، گفته بود به دلیل اینکه سربازی نرود وزنش را افزایش داده بود تا بتواند معافی بگیرد. او در برنامه آقای رشیدپور گفت که از این کارش پشیمان بود چرا که به سلامتی خود آسیب زده و به اندازه ده سال سربازی برایش تمام شده بود.

رضا داوودنژاد در سال ۱۳۹۱ پس از انجام اولین عمل پیوند کبد در گفتگو با ایسنا از پرکاری خود گفته بود و اینکه به دلیل مشغله کاری، داروهای مرتبط با بیماری کبدش را نخورده بود و در نهایت به دلیل وضعیت وخیم کبدش مجبور به عمل پیوند شده بود. ‌

‌او چند هفته پیش هم بر تخت بیمارستان به خبرنگاری گفته بود به دلیل مشغله‌، برای عمل که باید زودتر انجام می‌داد به موقع اقدام نکرده بود و برای همین عملش «سنگین‌تر» شده بود. ‌

خبرنگار به او شوخی به او گفت او «آدم پشت گوش اندازی» است و رضا داوودنژاد در حالیکه خوابیده و وسایل پزشکی به او وصل است، با خنده و خوشرویی پاسخ می‌دهد «گاهی اوقات».

او که از کودکی با بازی در فیلم «بی‌پناه» به کارگردانی پدرش علیرضا داوودنژاد وارد جهان تصویر شده بود، کارنامه پرکاری دارد. ‌

در سال ۱۳۷۷ با بازی در «مصائب شیرین»، فیلم دیگری به کارگردانی پدرش، به شهرت رسید و نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در هفدهمین دوره جشنواره فیلم فجر شد. ‌

همکاری با پدرش در فیلم‌های «بچه‌های بد»، «مرهم»، «هشت‌پا»، «هوو» و «کلاس هنرپیشگی» ادامه پیدا کرد. ‌

او در فیلم «لامینور» اثر داریوش مهرجویی، در کنار بزرگان سینما همچون علی نصیریان، بیتا فرهی، فریماه فرجامی و علی مصفا نقش‌آفرینی کرده بود. ‌

رضا داوودنژاد که در ۴۳ سالگی درگذشت، اندوه رفتن بسیاری از هنرمندان بنام سینمای ایران را تجربه کرد و از غم از دست دادن کیومرث پوراحمد، آتیلا پسیانی و داریوش مهرجویی در فضای مجازی نوشته بود و از بنای «باغستان داریوش مهرجویی» به همت جمعی از هنرمندان در جاجرود در اینستاگرامش خبر داده بود. ‌

تجربه بازیگری رضا داوودنژاد به سینما خلاصه نمی‌شود، او در سریال‌های محبوبی مثل «پشت‌ کنکوری‌ها»، «باغچه مینو»، «زندگی به شرط خنده»، «متهم گریخت»، «نون و ریحون»، «پنچری»، «بعد از آزادی» و «فراموشی» بازی کرد. ‌

‌رضا داوودنژاد در مصاحبه آخرش اندکی پیش از مرگ،‌ با وجود حال بد با خوشرویی به خبرنگار گفت یک هفته یا ده روز دیگر مرخص خواهد شد. اتفاقی که نیفتاد اما خوشرویی‌اش به یادها ماند.