سپیده رشنو: همچنان قسمتی‌ از مدارک جرمم را روی کله‌ام دارم

سپیده رشنو

منبع تصویر، instagram.com/sepidehrashnu

توضیح تصویر، سپیده رشنو
منتشر شده در
زمان مطالعه: ۵ دقیقه

سپیده رشنو، یکی از چهره‌های سرشناس مقاومت در برابر حجاب اجباری در ایران، در واکنش به احضارش برای تحمل حبس با همرسانی تصویری از موهایش گفته همچنان «مدارک جرم» را روی سرش دارد. در کنار احضار خانم رشنو، دادگاه‌های ایران برای دو فعال مدنی زن دیگر یعنی پخشان عزیزی و شریفه محمدی حکم اعدام داده‌اند.

دایره اجرای احکام قوه قضائیه از خانم رشنو که به اتهام «تشویق به فساد و فحشا» و «تبلیغ علیه نظام» به سه سال و هفت ماه زندان محکوم شده است خواسته است تا ششم مرداد ماه خود را به زندان معرفی کند.

سپیده رشنو می‌گوید که مصداق این اتهامات اولین پست صفحه اینستاگرام او بوده که در آن عکسی بدون روسری منتشر کرده و ماجرای تعلیق خود از دانشگاه الزهرا تهران را شرح داده است.

سپیده رشنو در اینستاگرام نوشته است: «شنبه باید خودم را به زندان‌ اوین تحویل بدهم. تا که اوین آرواره‌هایش را باز کند و من، تمامِ زندگی و تمامِ آزادی‌ام را ببلعد. آن هم در حالی که هم‌چنان قسمتی‌ از مدارکِ جرمم را روی کله‌ام دارم.»

او اکنون در پستی در اینستاگرام با اشاره به «بلاتکلیفی» خود و تلاش‌های برادر و وکیلش در جریان مراحل قضایی نوشته است «حدوداً ۱۳۶ روز است که زندگی را از اجرایِ احکام عاریه گرفته‌ام.»

خانم رشنو با انتشار عکسی از موهای بریده‌ شده‌اش که از نمادهای اعتراضات ۱۴۰۱ در ایران بود نوشته است «این‌ها مدارکِ جرم "ماست"، اگر می‌‌خواهید بدنِ "ما" را ضمیمه پرونده کنید.»

او در این پست اینستاگرامی با اشاره به اجرای حکمش نوشته است «بار قبل تا پای چوبه رفتم و برگشتم و این دومین بار است.‌»

عکس موهای سپیده رشنو

منبع تصویر، instagram/sepidehrashnu

توضیح تصویر، خانم رشنو عکس از چند دسته‌ مو منتشر کرده

سپیده رشنو ۳۰ ساله، دانشجوی هنر دانشگاه الزهرا تهران است اما به دلیل «عدم رعایت پوشش اسلامی» دو ترم از تحصیل محروم شده است.

از % title % عبور کنید و به ادامه مطلب بروید
خبرنامه بی‌بی‌سی فارسی

گزیده‌ای از مهم‌ترین خبرها، گزارش‌های میدانی و گفت‌وگوهای اختصاصی را هر هفته در ایمیل خود دریافت کنید.

اینجا مشترک شوید

پایان % title %

نخستین بار زمانی تصویر او به شبکه‌های اجتماعی راه یافت که در هفته آخر تیرماه سال ۱۴۰۱ در یک اتوبوس شهری در برابر فشار زنی که به دنبال تحمیل حجاب بود مقاومت کرد و حاضر به پوشاندن موی سرش نشد، که به درگیری و انتشار تصاویر او در شبکه‌های اجتماعی منجر شد.

او بعد از آن رویارویی بازداشت و فیلمی از او در حال «اعتراف اجباری» از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. خانم رشنو بعدتر اعلام کرد که به شدت «کتکش» زده بودند.

سپیده رشنو با وجود فشارها باز هم به طور علنی از پوشیدن حجاب اجباری سر باز زد و درباره فشارهای قضایی و امنیتی اطلاع‌رسانی کرد.

خانم رشنو خرداد ماه ۱۴۰۲ مجددا احضار و با وثیقه یک میلیارد تومانی آزاد شد، اما اجازه خروج از تهران نداشت.

او مهر ماه گذشته هم با انتشار عکس بدون حجاب خود در مقابل ساختمان مجتمع قضایی ارشاد دادگستری در تهران نوشت که ماموران مانع ورودش به این ساختمان شده‌اند.

سپیده رشنو در پستی در اینستاگرام که از جمله مدارک محکومیتش در پرونده‌اش بود نوشته است: «ما ایستاده‌ایم. که تنها چیزی که از خودِ آزادی زیباتر است، ایستادن برای «آزادی» است.»

فشار بر فعالان مدنی و سیاسی در ایران

پخشان

منبع تصویر، PAKHSHANAZIZI

توضیح تصویر، حکم اعدام پخشان عزیزی یک هفته پس از انتشار خبر اعدام شریفه محمدی دیگر فعال اجتماعی منتشر شد

در روزهای گذشته فشار امنیتی و قضایی بر فعالان اجتماعی، افزایش یافته است.

ظرف یک هفته، صدور حکم اعدام برای شریفه محمدی و پخشان عزیزی، دو فعال مدنی زن در ایران با بازتاب گسترده در فضای اجتماعی و سیاسی مواجه شد.

هر دوی این زندانیان سیاسی به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شدند که در قانون مجازات اسلامی ایران به معنای قیام مسلحانه علیه حکومت اسلامی است.

پخشان عزیزی، روز ١٣ مرداد ماه ۱۴۰۲ بازداشت و پس از سپری کردن مدتی در بازداشتگاه اداره اطلاعات به بند زنان زندان اوین منتقل شد. نهادهای حقوق بشری گفته‌اند که پخشان عزیزیی تحت شکنجه و فشارهای مقامات امنیتی قرار داشته تا مجبور به اعترافات اجباری شود.

گزارش‌ مشابهی نیز درباره شریفه محمدی منتشر شده است. کمپین دفاع از شریفه محمدی گزارش داد که این فعال صنفی و کارگری که به اعدام محکوم شده است، «ساعت‌ها تحت شکنجه روحی و بازجویی و تهدید و تحقیر قرار گرفته تا علیه خودش، فعالیت‌هایش و تشکیلات مستقل کارگری اعتراف اجباری کند.»

امروز در خبری دیگر، مرضیه آدینه‌زاده از بازداشت و انتقال پدرش به زندان قوچان خبر داده است.

علی آدینه‌زاده، پدر ابوالفضل آدینه‌زاده، از کشته‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ است.

ابوالفضل آدینه‌زاده در ۱۷ سالگی در ۱۶ مهر ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات سراسری در مقابل دانشگاه فردوسی مشهد کشته شد. به گفته نزدیکان این نوجوان، ۲۵ گلوله ساچمه‌ای به شکم و سینه او شلیک شده بود.

در خرداد ۱۴۰۲ حساب ایکس ۱۵۰۰ تصویر که اخبار اعتراضات را پوشش می‌داد از «بازداشت همه اعضای خانواده آدینه‌زاده و تعدادی از اقوام آنها» در فاروج در خراسان شمالی خبر داد.

همزمان امروز بی‌بی‌سی فارسی دریافته است که دینا قالیباف در دادگاه تجدید نظر به دو سال حبس تعلیقی محکوم شده است.

خانم قالیباف در فروردین سال جاری بعد از آنکه روایتی از خشونت ماموران پلیس برای تحمیل حجاب به خودش را در شبکه ایکس منتشر کرد بازداشت شد.

این دانشجوی روزنامه‌نگاری در دادگاه اولیه به دو سال حبس تعزیری محکوم شده بود اما حال دادگاه تجدیدنظر اجرای این دو سال حبس را به مدت پنج سال معلق کرده است.

بنابر این حکم، او در دوران تعلیق حکمش باید از ارتباط و معاشرت با اشخاص فعال در حوزه اجتماعی و سیاسی خودداری کند.

اواخر تیرماه امسال هم تعدادی از فعالان حقوق زنان برای گذراندن دوران حبس‌شان به زندان لاکان رشت فراخوانده شدند.

فروغ سمیع‌نیا، جلوه جواهری، نگین رضایی، شیوا شاه‌سیاه و آزاده چاوشیان، از فعالان حقوق زنان در پرونده مرداد ۱۴۰۲ در آستانه سالگرد کشته‌شدن مهسا (ژینا امینی) بازداشت و محکوم شده بودند.