روزی که احمدظاهر خانه نبود

امروز سی و چهار سال از مرگ و شصت و هفت سال از تولد احمد ظاهر هنرمند مشهور افغانستان گذشت.

۲۴ جوزا هم روز تولد احمد ظاهر است و هم روز مرگ او، علاقمندان احمدظاهر در افغانستان، همه ساله به بهانه تجلیل از این روز، برنامه های مختلفی برگزار می کنند. از برگزاری کنسرت های موسیقی گرفته تا روشن کردن شمع در آرامگاه این آوازخوان پُر آوازه.

امسال شیوه یادبود از این هنرمند، متفاوت بود. گروهی از نویسندگان و هنرمندان افغان با تجمع در شهرنو کابل، موسیقی خیابانی برگزار کردند و آوازهای احمدظاهر را بازخوانی کردند.

در این برنامه، آکاردیون نواخته شد و شرکت کنندگان در چهارراهی انصاری کابل، چند قطعه از آهنگ‌های احمدظاهر را با یک صدا خواندند.

تجمع با اشتراک ده ها تن از نویسندگان، هنرمندان، روزنامه نگاران و عکاسان افغان برگزار شد.

علاقمندان صدای احمدظاهر، در این تجمع از حکومت خواستند که جاده میان چهارراهی انصاری و زایشگاه ملالی را به نام احمد ظاهر نامگذاری کند.

یاسین نگاه از شرکت کنندگان این تجمع گفت: "ما امروز گردهم آمدیم تا در کنار این که از زحماتی که احمدظاهر برای موسیقی افغانستان کشیده، یاد کنیم در کنار آن از شهرداری بخواهیم که خیابانی که احمد ظاهر در آن به دنیا آمده و جوانی های خود را گذرانده، خیابان احمدظاهر نامیده شود."

طارق اقتداری از سازماندهان این تجمع به ‌بی‌بی‌سی گفت که تقاضای نامگذاری خیابان منتهی به چهارراه انصاری یک اقدام مدنی است و قرار است رسما به شهرداری کابل پیشنهاد شود.

خانه سوت و کور احمدظاهر

جوانانی که به گفته خودشان احمدظاهر رفیق لحظه‎های تلخ و شاد آنها بوده است، هیجان زده به خانه‌ای که احمد ظاهر در آن متولد شده و دوران کودکی و نوجوانی خود را سپری کرده است، رفتند و در مقابل ورودی آن بساط موسیقی پهن کردند.

خانه سابق احمدظاهر حالا دفتر یک شرکت تدارکاتی است، وقتی در این خانه را کوبیدند، مردی نگهبان بیرون شد و گفت که در این خانه دیگر خبری از احمدظاهر نیست.

نگهبان ابتدا اجازه نداد که از خانه احمدظاهر و از اتاق های خواب این خانه دیدن کنیم. اما پس از پافشاری برگزارکنندگان این تجمع، نگهبان گفت که به دلیل این که خودش از هواداران احمدظاهر است می تواند به سه یا چهار نفر اجازه ورود بدهد.

خانه سابق احمدظاهر سه طبقه است، ورودی کوچکی دارد و به حیاط/حویلی بزرگی وصل می‌شود.

دوست احمدظاهر ما را به طبقه دوم رهنمایی کرد، اتاق های خانه را یکی یکی معرفی کرد اما اتاق خواب احمدظاهر به میل صاحب جدید خانه، بخش بندی شده بود و ورودی آن بسته بود.

زهرا موسوی از شرکت کنندگان این تجمع و از علاقمندان احمد ظاهر که برای اولین بار از خانه احمدظاهر دیدن می‌کرد گفت: "چیزی که من در داخل این خانه دیدم پارتیشن هایی بود از شرکتی که آمده این خانه را اجاره کرده و هیچ رنگ و بویی از آن دوره در داخل دیده نمی‌شود." او می‌گوید که اگر هرجای دیگر دنیا بود حالا خانه کسی مثل احمدظاهر به موزه موسیقی تبدیل می‌شد.

دوستان نزدیک احمدظاهر می‌گویند که در آن زمان احمدظاهر دوستان نزدیک خود را به خانه اش دعوت می‌کرد.

احمدظاهر در سن ۳۳ سالگی در گذشت و از او ده‌ها آهنگ ماندگار بجا ماند. او از آوازخوان های آماتوری به شمار می رود که توانست در مدت کوتاهی محبوب شود.

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

شرکت در این تجمع برای همگان آزاد بود، رهگذران برای یافتن پاسخ به سوال های خود لحظه ای می ایستادند و به حرف های برگزارکنندگان این برنامه دقت می‌کردند.

در این میان یک پلیس ترافیک کابل، به همراه چند همکارش به تجمع کنندگان پیوسته بود. جمعه ها، جاده های کابل ازدحام کمتری دارد، محمد داوود پلیس ترافیک می‌گوید که احمدظاهر را نمی تواند دوست نداشته باشد.

او هرچند مشغول کار بود اما گفت که از علاقمندان سرسخت احمدظاهر است: "من تمام آهنگ‌های احمدظاهر را دوست دارم، ولی آهنگ مرگ من روزی فرا خواهد رسید، به دلم خیلی چنگ می‌زند."

مثل این پلیس ترافیک، افغان‌های زیادی در کنار دغدغه‌های روزافزون روزگار به موسیقی گوش می‌دهند، به صدای احمدظاهر و هنرمندانی که موسیقی شان رقیبی نداشت.

حالا اما بازار موسیقی افغانستان رنگین شده است، هرچند هنوز هم علاقمندان موسیقی کلاسیک و سنتی جای خود را دارند اما، راک و رپ حرف خود را می زند و از امواج رادیوها آهنگ روز پخش می‌شود.

ولی در فضای پرصدا و پرموسیقی افغانستان، صدای احمدظاهر نیز همیشه از این و آن رادیو به گوش می‌رسد.