شعر مهاجرت افغانستان در ایران؛ وقتی که تفنگ به نماد برادرکشی تبدیل شد

بیش از ۴ دهه است که شاعران مهاجر افغانستان در ایران شعر می‌گویند. شعرهایی که درون‌مایه‌اش هم از وضعیت سیاسی کشورشان الهام گرفته است و هم از وضعیت مهاجران افغانستان در ایران. ‌نوستالژی وطن هم یکی از مضمون‌های این جریان ادبی است. ‌شعر مهاجرت افغانستان در تعامل با شعر شاعران ایرانی یک روند تکاملی را پیموده است و در قالب‌های مختلفی از غزل گرفته تا شعر آزاد و شعر نیمایی سروده شده‌است.‌ یکی از شاعران مطرح این جریان ابوطالب مظفری است. آقای مظفری یکی از بنیانگذاران انجمن ادبی در دری بود و سردبیر مجله‌ای به همین نام. در دری یکی از مجلات معتبر ادبی در ایران و افغانستان بود و پاتوقی برای شاعران و نویسندگان مهاجر.

گفتگوی روجا اسدی را با ابوطالب مظفری از مشهد ببینید.